گاه نامه ویکی تماس شماره 43 – ویکی تئاتر

منتشر شده در 9 دی 1399
گاه نامه ویکی تماس شماره 43- تئاتر شماره 8

فهرست گاه نامه ویکی تماس شماره 43 – ویکی تئاتر

نگاهی بر آنچه در این شماره خواهید خواند

لایحه بودجه و تئاتر

دکتر مجید گیاه چی

موسم تقدیم، بررسی و تصویب لایحه‌ی بودجه‌ی کل کشور، بهانه‌ای است تا به یکی دیگر از مهم‌ترین و دردناک‌ترین عواملی که مانع از رشد و توسعه‌ی متناسب تئاتر ایران شده است، بپردازیم. مانعی که می‌توان آن‌را از جهاتی، اصلی‌ترین مشکل تئاتر ایران عنوان کرد، چرا که حتی در صورت تحقق به‌دلایلی بسیار دشوار، یا محال استقرار مدیریت‌های توانمند و تخصصی بر مسندهای تئاتری، همین محدودیت منابع و عدم‌برخورداری از بودجه و امکانات کافی، در کنار معیوب بودن یا فقدان ساختارهای لازم، مانع از عمل و تأثیرگذاری و نتیجه‌بخشی متناسبی شده است؛ حتی آن‌جا که به‌ندرت بارقه‌ای از امید و هدف‌مندی و تلاش صادقانه و خالصانه‌ای هم وجود داشته. از سوی دیگر «آزادسازی گردش فرهنگ، به‌نوعی تقلیل دادن امر فرهنگی، به کالای مبادله‌ای نیز هست، که در آن اهمیت اقتصادی هنر، فراتر از ارزش‌های زیبایی‌شناختی است» و توأمان، به هنر و تئاتر و جامعه لطمه می‌زند. در بروز این مشکل بزرگ تئاتر ایران، دولت و مجلس دو بازیگر اصلی و نهادهای صنفی، ایفاگر نقشی فرعی، اما مغفول‌مانده و بسیار مهم هستند که به آن خواهیم پرداخت…

تازه ها در تئاتر

تحریریه مجله

…در پاسخ به درخواست متقاضیان، مهلت ارسال آثار در «چهارمین مسابقه‌ی بازی‌نامه‌نویسی»، تا 15 دی تمدید شد. «چهارمین مسابقه‌ی بازی‌نامه‌نویسی» به‌منظور گسترش ادبیات نمایشی در حوزه‌ی نمایش‌های ایرانی و با همکاری کانون نمایش‌های آیینی‌ و سنتیِ انجمن هنرهای نمایشی ایران برگزار می‌شود. بازی‌نامه‌های ارسالی، برای شرکت در «چهارمین مسابقه‌ی بازی‌نامه‌نویسی»، باید بر اساس شاخص‌های نوشتاری یکی از گونه‌های شناخته‌شده‌ی نمایش‌های آیینی ‌و سنتی ایرانی، نوشته شده باشند و هر چند موضوع آثار متقاضی آزاد است، اما رعایت اصول بازی‌نامه‌نویسی و قواعد نمایش ایرانی، برای نگارش الزامی‌ست. هم‌چنین آثاری می‌توانند متقاضی حضور در این مسابقه باشند که تا پیش از این، در مسابقات نمایش‌نامه‌نویسی حائز رتبه، یا به چاپ نشده باشند. متقاضیان می‌توانند تا تاریخ ۱۵ دی‌، با مراجعه به بخش ویژه‌ی «چهارمین مسابقه‌ی بازی‌نامه‌نویسی»، بر روی تارنمای «ایران‌تئاتر» به نشانی:http//:theater.ir ، نسبت به ثبت تقاضا و بارگذاری مدارک لازم، اقدام کنند…

گفت وگو با محمدعلی بهبودی

رضا آشفته

…پس از گذشت سه ماه و کاهش مبتلایان به ویروس کرونا و آرامش نسبی اوضاع، دولت تصمیم به کم کردن محدودیت‌ها گرفت. به تئاترها اجازه داده شد، با تعداد کم‌تر تماشاچی، اجراهای خود را شروع کنند و برای افراد و هنرمندان روی صحنه هم محدودیت‌هایی تعریف شد. با توجه به گنجایش سالن‌ها، اجازه داده شد ۳۰ درصد صندلی‌ها، برای فروش عرضه شود، در عوض دولت هم با کمک به این مؤسسات، ادامه‌ی کار آن‌ها را ممکن کرد. من در این دوران دو اجرا از نمایش‌نامه‌ی من نفرت نمی‌ورزم را در یکی از تئاترهای شهر کلن، به صحنه بردم. این تئاتر در شرایط عادی ۱۲۰ نفر گنجایش دارد، که به ما اجازه‌ی اجرا با فقط ۲۹ تماشاچی داده شد. در هفته‌ها و ماه‌های اول شیوع کرونا، خیلی از هنرمندان و تئاترها اقدام به فعالیت در فضای مجازی و اینترنت کردند. برخی برنامه‌ی نمایش‌نامه‌خوانی ارائه می‌کردند و برخی دیگر فیلم نمایش‌نامه‌هایی که قبلاً اجرا شده بودند در اختیار علاقه‌مندان قرار دادند. تئاترهای معروفی چون برلینا انسامبل و تئاتر شهر هامبورگ و چند تئاتر دیگر، نمایش‌های موفق پیشین خود را در رسانه‌ها به نمایش گذاشتند. البته در این‌جا باید اشاره کرد که هیچ‌کدام از این اقدامات درآمد مالی قابل‌توجهی نداشته و تنها وجهه سمبولیک آن‌ها حائز اهمیت بود، تا بر ادامه‌ی حیات تئاتر، کنسرت و در مجموع هنر صحه بگذارد. در همان ابتدا بحث‌های زیادی در مورد تئاتر دیجیتال هم مطرح شد و مقالات زیادی هم در این زمینه نوشته شد.‌ من همان زمان یکی از مهم‌ترین آن‌ها را ترجمه کردم که در گاه‌نامه‌ی نمایش‌شناخت منتشر شد…

رویای شیرین رئیس جمهور شدن جری فراست

محمدحسن خدایی

…به‌وضوح مشاهده می‌شود که یک شهروند امریکایی، که به مسیحیت باور دارد و در قبال کشورش احساس مسئولیت می‌کند، چه از منظر سیاسی و چه الهیاتی، می‌بایست حداکثر تلاش خود را برای پیشرفت، انجام دهد. از یاد نبریم که نمایش‌نامه‌ی «سبزیجات»، که در سال ۱۹۲۳ منتشر شد، نمی‌توانست بی‌ارتباط باشد با بحران فراگیر اقتصادی آن سال‌های پرتلاطم. بحرانی که در نهایت با دو جنگ ویران‌گر جهانی، نظمِ نوینی را به انسان مدرن تحمیل کرد. اگر این گفته‌ی یوسف اباذری در کتابِ «نیویورک، کابل؛ نشانه‌شناسی ۱۱ سپتامبر» را بپذیریم که «امریکا از یک نظر مهد آشوب است؛ در امریکا اخلاق وجود ندارد و فرد عِنان‌گسیخته، در آزادی کامل، می‌تواند به هر جا که پیش آمد حرکت کند. ولگردی، یک‌شبه میلیونر و بچه‌ای سرراهی (جرالد فورد)، رئیس‌جمهور امریکا می‌شود و میلیونری، یک‌شبه تمامی هستی خود را از دست می‌دهد و خود را می‌کشد» در نمایش‌نامه‌ی سبزیجات هم می‌توان ردپای «یک‌شبه رئیس‌جمهور شدن» جری فراست را مشاهده کرد. پرده‌ی دوم، روایتی است از این امر یک‌شبه و کاملاً اتفاقی، اما تکرارشونده در تاریخ امریکا. حتی اگر در پرده‌ی سوم، این واقعیت آشکار شود که ریاست‌جمهوری جری فراست که روایت می‌شود، یک خواب است بعد از شادخواری شبانه…

گاه نامه ویکی تماس شماره 43 - ویکی تئاتر 1 - 57158
گاه نامه ویکی تماس شماره 43 - ویکی تئاتر 2 - 57158

مجله اینترنتی ویکی تماس

شماره 43 – ویکی تئاتر
نسخه کامل گاه‌نامه را از اینجا تهیه نمائید

زاری بر آن همه کشته، مویه بر آن همه عاشق – بخش دوم-پایانی

بهروز غریب پور

…اما این‌جا حکومتی وجود نداشت که به‌آسانی و با این تفسیر، به تئاتر روی خوش نشان بدهد. شروع ماجرا از جای دیگری بود. مصطفی اسکوئی در یک برنامه‌ی تلویزیونی، دفعتاً و در حالی‌که از حقارت ساختمان محل هنرکده‌ی آناهیتا و در عین‌حال استقبال تماشاگران از آثار تئاتری این تماشاخانه، صحبت کرد، با دادن یک شماره‌ی بانکی از مردم درخواست کرد که با کمک مالی، در ساختن یک تماشاخانه‌ی ملی، مشارکت بکنند و ماجرا تا بدان‌جا پیش رفت که محلی هم که بعدتر تئاتر شهر در آن ساخته شد، به این کار اختصاص یافت و موجی از مشتاقان برای دراختیارگذاری زمین، تا طراحی بنا، داوطلب شدند و این ناشی‌گری، توهم، یا قدرت‌نمایی، که از خصائص اسکوئی، این عاشق تئاتر بود، تا بدان‌جا پیش رفت که خواننده‌ی معروف جمهوری آذربایجان «رشید بهبودف» اعلام کرد که انجمن هنر سوسیالیستی اتحاد جماهیر شوروی تمام هزینه‌های این بنا را تقبل خواهد کرد و شرایطی پدید آمد که نه‌تنها موضوع سیاسی بشود، بلکه نمایندگان دولت، جمع کردن پول و ساختن تماشاخانه‌ی ملی از محل اعانات مردم را توهین به حکومت تلقی کرده و پس از آن با ردیف کردن یک رشته ادله، مانع اجرای آن شده و محل فعلی تالار سنگلج برای اجرای این هدف تعیین شد. ..

نقش جشنواره ها در رشد و توسعه تئاتر

شهرام کرمی

…هر چند در ایران، از پیش از انقلاب، سابقه‌ی برگزاری جشنواره‌های تئاتر وجود دارد. اما پس از انقلاب، در یک سیر رو به گسترش، جشنواره‌های تئاتری متعددی شکل گرفت و بسیاری از هنرمندان این سرزمین، از طریق فرصت‌های ایجادشده در این رویدادها، به این رشته جذب یا معرفی شده‌اند. تنها در سال ۱۳۹۸ بیش از ۸۶ جشنواره‌ی تئاتری در کشور برگزار شد که حدود ۱۱ عنوان آن به شکل بین‌المللی برگزار شده است. این آمار و استقبال در ایران، در کنار تاریخچه‌ی طولانی برگزاری جشنواره‌ها در سرتاسر جهان و ازجمله کشورهای هم‌جوار، می‌تواند نشان‌دهنده‌ی اهمیت بالقوه‌ی چنین رویدادی باشد. آن‌چه مدنظر است تأکید بر نقش و اهمیت جشنواره‌های تئاتر در رشد و توسعه‌ی این هنر، البته در صورت برگزاری مناسب و حساب‌شده‌ی آن‌هاست. این‌که جشنواره‌های تئاتر چقدر می‌توانند در توسعه‌ی تئاتر کشور، نقش و اهمیت داشته باشند؟از دهه‌ی هفتاد، که اوج شکل‌گیری جشنواره‌های تئاتر در کشور بود، تا کنون، بسیاری از هنرمندان، اساتید و صاحب‌نظران تئاتر، با نگاهی انتقادی، همواره این موضوع را مطرح کرده‌اند که با توجه به محدودیت منابع، به‌جای برگزاری جشنواره‌های مختلف تئاتر، باید بر ساخت سالن‌های تئاتر و تولید و اجرای عمومی و مستمر نمایش‌ها، متمرکز شد. اکنون این خواسته، هر چند هم‌چنان با وضعیت مطلوب، فاصله‌ی زیادی دارد، اما کمابیش و تا حدودی با ساخت سالن‌های تازه، به‌خصوص با مشارکت بخش خصوصی و رونق نسبی اجراهای عمومی، تحقق یافته است…

تئاتر، به مثابه ابزار شناخت جامعه

منوچهر اکبرلو

…این‌که می‌توانیم از تئاتر به‌عنوان ابزاری در تحقیقات اجتماعی بهره ببریم، بی‌آن‌که موضوع حقیقی این‌گونه تحقیقات را تغییر دهیم، به‌خاطر تشابه عمیق آن با جامعه است. چه راجع به جامعه، بنا به ساختار اجتماعی‌اش تحقیق کنیم؛ چه یک گروه خاص که بخش مکمل آن ساختار را تشکیل می‌دهد، و چه گونه‌ای از تعامل اجتماعی. نشان دادن این نزدیکی، اساس بحث چگونگی ارتباط جامعه‌شناسی با تئاتر است. حتی برای خام‌ترین مشاهده‌گران، هیچ‌چیز بیش از عناصر آیینی در زندگی جمعی و شیوه‌ی اجرای نقش‌های اجتماعی توسط افراد و گروه‌های تشکیل‌دهنده‌ی آن، جالب‌توجه نیست. آیا مراسم اجتماعی و نقش‌های انفرادی و جمعی‌ای که بازی می‌کنیم (و بعضی اوقات بدون شناخت آن‌ها)، نشان‌گر شباهت خیره‌کننده‌ی آن‌ها با آن‌چه تئاتر می‌نامیم نیست؟از آن‌جا که مراسم اجتماعی، مبتنی بر یک رشته اعمال منطقی هستند، عنصر تئاتری در آن‌ها برجسته‌تر است. تنها زمانی‌که این مراسم رو به زوال می‌روند، جنبه‌ی تئاتریشان محو می‌شود. مراسمی هم‌چون دفاع از پایان‌نامه، جلسه‌ی پارلمانی، شنیدن دادرسی، یک گردهمایی صنفی و حتی یک تجمع دانشگاهی، تئاتری بودن‌شان کاملاً محسوس است…

آموزش تئاتر و تکنولوژی های نوین رسانه‌ای – دیجیتال

امی پترسون جنسن | دکتر یدالله آقاعباسی

…استفاده از تکنولوژی‌های دیجیتال، در تولیدات تئاتر کودک و نوجوان نیز دارد فراگیر می‌شود. به‌طور مثال شرکت‌های تجاری تربیتی – سرگرمی، نظیر نیکل اودئون، برنامه‌های محبوبِ تلویزیونی، نظیر «دورایِ جست‌وجوگر»، یا «بلوز کلوز» را در صحنه‌های زنده، با سرمایه‌گذاری بر قراردادهای تئاتری، بازسازی می‌کنند، تا محبوبیت خود و برندهای جهانی خود را در جوامع محلی گسترش دهند؛ و گروه‌های حرفه‌ای تئاتر کودک و نوجوان، مثل گروه تئاتری آرتای ملبورن، و تئاتر کودک مینیاپولیس، هم‌اکنون آثاری تولید می‌کنند که تماشاگرانِ آن‌ها درگیر تجربه‌های فنی می‌شوند، یا شخصیت‌ها را به‌طور آنلاین در محیط دیجیتال قرار می‌دهند، یا می‌کوشند مضمون‌ها و موضوع‌های مربوط به این تکنولوژی‌ها را دست‌مایه‌ی جست‌وجو کنند…

پیشنهاد سردبیر

خوش آمدید!

لطفا از طریق فرم زیر به حساب کاربری خود وارد شوید

بازیابی گذرواژه

لطفا جهت بازیابی گذرواژه، نام کاربری و یا ایمیل خود را وارد نمائید.

ورود / عضویت

Add New Playlist